Ansel VS211 Bedienungsanleitung PDF herunterladen (Seite 209)

208

overpeinzingen leidt. Wanneer Emilia hare huiselijke plichten vervuld heeft, leest

zij God's Woord, werken over natuurkunde en historie, romans van Richardson en

Hermes (br. 4), gedichten van Sluiter, Betje Wolff, Gellert, Gessner, Cronegk, E.

von Kleist, Klopstock (br. 23, 24, 31) en anderen. Hirschfeld behandelt de lectuur

weliswaar niet zoo uitvoerig, doch leest ook veel; behalve de klassieken citeert hij

bij voorkeur Uz, Hagedorn, Gessner, Haller, Kleist, Wieland en Klopstock. Bovendien

wordt in de natuur, volgens Hirschfeld, zoo menig mensch tot dichter (n

. 16), en

evenzoo schrijft Euphrozyne van hare vriendin, dat de natuur haar tot dichter maakt.

Getuigen daarvan zijn de gedichten van Emilia, die haar van tijd tot tijd invallen (br.

31 ‘Aan de Maan’, br. 50 ‘De afgaande Herfst’), evenals ook over Euphrozyne de

dichtgeest vaardig wordt, wanneer zij de zee voor zich ziet (br. 48). Een niet minder

groot genoegen dan de poëzie levert 's avonds buiten de muziek. Emilia zet zich

dan bij voorkeur aan het klavier of grijpt de dwarsfluit; soms zingt zij, alleen of met

Euphrozyne, een lied, hetzij van A. van den Berg (br. 29), hetzij van Gellert (br. 13).

Evenzoo hoort Hirschfeld (n

. 10) ‘Chloens Stimme, die, den Abend zu verschönern,

ein Lied von Gleim und Hagedorn und Weisse zum Clavier singt, und über ihre

süssen Melodien die einschlagende Nachtigal eifersüchtig macht’. De grondslag

van dergelijke genoegens is de bij beiden aanwezige overtuiging: de kunsten zijn

uit de natuur ontstaan, en derhalve ook alleen in de natuur ten volle te genieten.

Hirschfeld heeft daaraan het heele 16

vertoog gewijd; Post is in dit opzicht minder

theoretisch.

Het stadsleven.

Er bestaat eene zekere overeenstemming tusschen de voorstelling van het leven,

dat men niet moet leiden, bij Hirschfeld en Post. Eerstgenoemde schildert dat leven

weliswaar niet in de stad, doch kiest in n

. 3 een zestal typen, die ofschoon ze een

buitenverblijf bezitten, daarvan niet weten te genieten. Tot die typen behooren o.a.

de vadzige Crispil, de gierige Axel,

Tijdschrift voor Nederlandse Taal- en Letterkunde. Jaargang 34

1 2 ... 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 ... 320 321

Keine Kommentare

Ansel VS211 Bedienungsanleitung Seite 209